1 część .
Obudziły mnie jakieś szelesty. Otworzyłam oczy
i obróciłam się. Ktoś leżał obok mnie.
- AAA ! – wrzasnęłam na cały dom i
wyparowałam z łóżka. Osoba ta obróciła się i spojrzała na mnie przymrużonymi
oczami. Rozpoznałam ją.
- Harry ? – spytałam niemo.
- Dzień dobry. – powiedział uśmiechnięty
przeciągając się. Do pokoju wparowali wszyscy mieszkańcy domu.
- Co się dzieje ?! – krzyknął Louis.
- Sama tego do końca nie wiem. – rzekłam
krzyżując ręce. Hazza pokazał wszystkim szereg białych ząbków.
- Co Ty tu robisz ? – zapytałam przez
zaciśnięte zęby.
- Yyy... Śpię ?
- Nie miałeś na to pozwolenia. Mówiłeś,
że będziesz spał w salonie !
- Zmieniłem zdanie.
- Jak ja Ci zmienię zdanie. – chciałam do
niego podejść, ale Liam powstrzymał mnie.
- Wynocha z mojego pokoju. – powiedziałam
ze stoickim spokojem wskazując na drzwi. Lokowaty posłuchał tego tak jak i
reszta zespołu.
Zła spojrzałam na ekranik telefonu. Była szósta trzydzieści. Normalnie
do pracy wstaję o siódmej, ale dziś i tak bym nie zasnęła. Wzięłam z szafy
vans’y, kremowe rurki i t-shirt z misiem. Poszłam do łazienki. Wzięłam szybki
prysznic. Włosy związałam w wysokiego koka. Wymalowałam się,
Po tych czynnościach zeszłam na dół. W kuchni była tylko Eleanor.
Uśmiechnęła się na mój widok.
- Jeszcze zła ? – zapytała mnie, gdy ja
szykowałam sobie kanapkę.
- Trochę. On jest wkurzający, ale i taki
słodki. - rzekłam siadając obok niej.
- Skądś to znam. Nie przejmuj się tym. W
końcu mu przejdzie zobaczysz.
- No oby, bo jak nie to go z domu wyrzucę.
– zaśmiałyśmy się.
- Idziesz do pracy ?
- No niestety. Za piętnaście ósma będzie
po mnie Trina.
- Kto to ?
- Moja przyjaciółka. Chodzimy razem do
pracy.
- Aha. – odparła i wzięła łyka herbaty. –
Gdzie jest mama ?
- Na Hawajach. – odpowiedziałam biorąc kęs
kanapki.
- Przepraszam gdzie ? – spytała z
niedowierzaniem.
- Na Hawajach. Poleciała tam z Tomem.
- Kim on w ogóle jest ?
- Chłopakiem mamy. Teraz nie widzi świata
poza nim.
- A on w ogóle fajny jest ?
- No powiedzmy. Ale jeżeli będzie mi
kazał mówić do siebie tato, to się chyba wyprowadzę.
-Hahaha. Dobre.
Nagle do kuchni wszedł Harry. Spojrzałam
na niego i od razu odwróciłam głowę.
- Możesz nas zostawić samych ? – poprosił
El Hazza.
- Jasne. – wyszła z kuchni. Usiadł na
miejscu obok mnie.
- Jesteś jeszcze na mnie zła ? – spytał.
Nie odpowiedziałam. Nie miałam ochoty z nim rozmawiać. Wstałam z krzesła, ale
Styles chwycił mnie za rękę. Spojrzałam na niego.
- Puść mnie. – rzekłam.
- Nie dopóki mi nie odpowiesz. –
westchnęłam.
- Tak, jestem na Ciebie zła. A teraz mnie
puść.
- No nie bądź na mnie zła, proszę, ja to
robiłem w żartach.
- Mam to gdzieś. – wyrwałam mu się.
- Przepraszam. – powiedział idąc za mną.
Usiadłam na kanapie. Zrobił to samo. W TV leciał film sama nie wiem jaki.
W pewnym momencie chwycił mnie za dłoń.
- Ej no, wybacz. – zrobił oczka małego
szczeniaczka.
- Nie mam ochoty z Tobą rozmawiać. –
oznajmiłam i wyciągnęłam dłoń z jego uścisku. Zabrzmiał dzwonek. Wzięłam torbę i otworzyłam drzwi.
- Hej. – przywitała mnie Trina.
- Siemka. – zamknęłam za sobą drzwi.
Droga do pracy zajmowała nam zazwyczaj dziesięć minut.
- Dzisiaj nie w humorze? – zagadała.
- No trochę.
- Co się stało ?
- No bo Eleanor do mnie przyjechała z
szóstką znajomych. Taki jeden Harry jest na maksa słodki, ale strasznie wkurzający.
Mieliśmy spać na jednym łóżku, ale się nie zgodziłam. Tak więc powiedział, że
będzie spać na kanapie w salonie. Niestety gdy się rano obudziłam leżał obok
mnie. No i jestem teraz na niego wściekła. A ten za mną chodzi i na okrągło
przeprasza. – odparłam. Trina zrobiła wielkie oczy.
- Łooo. No to masz na prawdę problem. –
rzekła ironicznie. – Chłopak Cię podrywa. podoba Ci się, ale go odtrącasz. No
dziewczyno, na serio masz problem.
- Podoba, nie podoba, ale wkurza tak, że
masakra.
- On to robi, żeby zwrócić na siebie
uwagę.
- Oj tam. Oj tam. I tak jeszcze trochę pojedzie, więc wiesz. –
w tym momencie weszłyśmy do budynku naszej pracy. Poszłyśmy na zaplecze i
wzięłyśmy fartuszki. Trina siedziała na kasie, a ja chodziłam i przyjmowałam zamówienia.
Lubiłam tą pracę. Jestem tu zatrudniona od jakiś trzech miesięcy.
Klientów było jak zawsze. Nie za dużo, nie za mało. Akurat. Byli w miarę
znośni.
Około godziny drugiej do knajpki wszedł Harry i Niall. Nie chciałam do
nich podchodzić, ale nie miałam wyjścia. Wolnym krokiem skierowałam się w
stronę ich stolika.
- Witamy w „Milk Shake’u”. Co chcą
państwo zamówić ? – zapytałam ze sztucznym uśmiechem.
- Ja poproszę hamburgera, frytki i colę.
– rzekł Irlandczyk.
- A ja przyjęcie przeprosin i zgodę na
wyjście na kolację przeprosinową. –
powiedział z uśmiechem Styles.
- Czyli frytki i sok pomarańczowy.
rozumiem. – zapisałam to w notatniku i już miałam odejść, kiedy wstał i chwycił
mnie za nadgarstek.
- Proszę. – przyciągnął mnie do siebie. Spojrzałam
w jego śliczne, zielone oczy. Nie potrafiłam się im oprzeć. Moje serce mówiło,
abym się zgodziła, a rozum, aby nie. W końcu serce przejęło kontrolę nad
wszystkim.
- Dobrze. Kończę pracę o czwartej.
- To o piątej ? – spytał uśmiechając się
szelmowsko.
- Zgoda. – odparłam. Puścił mnie, a ja
podeszłam do kuchni i podałam zamówienie.
- To jest ten Harry o którym mi mówiłaś ?
– zapytała Trina, gdy przechodziłam obok niej. Pokiwałam głową na
potwierdzenie.
- Ładny. – dodała z uśmiechem.
Odpowiedziałam jej tym samym.
Siedział w knajpie jeszcze z pół godziny. Podczas tego czasu cały czas
mi się przyglądał i uśmiechał. To było strasznie słodkie.
O szesnastej skończyłam dzień roboczy. Poszłam do domu. Tam czekał na
mnie Hazza z resztą mieszkańców. Uśmiechnęłam się do niego przelotnie i poszłam
na górę do swojego pokoju. Wzięłam
laptopa i położyłam się na łóżku. Weszłam na fejsa, twittera i jeszcze parę
stronek.
Nim się obejrzałam, a dochodziła godzina siedemnasta. Zeszłam na dół.
- Gotowa ? – zapytał uśmiechając się.
- Tak. – odpowiedziałam.
Wyszliśmy przed dom. Harry otworzył mi drzwi od czarnego BMW.
- Dziękuję. – rzekłam z uśmiechem.
Odpłacił mi tym samym. Wszedł do samochodu na miejsce kierowcy.
- Gdzie jedziemy ? – zapytałam.
- Niespodzianka. – odparł.
Po piętnastu minutach znaleźliśmy się przed jakąś restauracją.
- Jesteśmy. – oznajmił. Pomógł mi wyjść.
Następnie chwycił mnie za dłoń i prowadził do budynku. Przy wejściu powiedział
coś facetowi, po czym pociągnął mnie do stolika. Odsunął mi krzesełko, a potem
usiadł naprzeciwko mnie.
- Jaki z Ciebie dżentelmen. – rzekłam do
niego.
- Dla Ciebie mogę być nawet służącym. –
odparł pokazując białe ząbki. Po chwili podszedł do nas kelner. Zamówiliśmy
spaghetti i wodę mineralną. W restauracji było extra. Tak romantycznie. Zespół
grał na skrzypcach, wystrój miłosny. Normalnie bomba. Dziesięć minut później
przyniesiono nam zamówienie.
Po posiłku rozmawialiśmy i śmialiśmy się niesamowicie.
- Czas się zbierać. – powiedział po
godzinie.
Chwycił mnie za rękę i zaprowadził do
samochodu.
O wpół do siódmej byliśmy przed domem.
- Dzięki, że się zgodziłaś. – powiedział
z uśmiechem.
- To ja dziękuję. – odparłam. Harry
przybliżył się do mnie do pocałunku. Byliśmy już milimetry od siebie kiedy
zadzwonił mój telefon. Wyjęłam go z torebki. Byłam wściekła. Dzwoniła to mama.
Nie odebrałam tylko odrzuciłam. Zadzwonię do niej jutro. Z powrotem wrzuciłam
komórkę do torby.
Wyszliśmy z samochodu. W domu poszłam na górę u się umyłam. W łóżku
byłam przed jedenastą.
