Imagin Jb . Część II .

Heej ! Dziś moje urodziny ! Jee ! Uwielbiam . *.* I chcę podziękować wszystkim za życzenia szczególnie Weronice . :3 Kocham Cie misiu . :33 I Klaudii . Ciebie też kocham . :33


Ku Twojemu zdziwieniu drzwi były otwarte . Zdziwiona i zaniepokojona postanowiłaś wejść do środka .
- KRIS ! – Krzyknęłaś na całe mieszkanie .  Nikt nie odpowiedział .
- KRIS ! – Cisza . Wystraszyłaś się , bałaś się że Twojemu chłopakowi coś się stało .  Postanowiłaś sprawdzić sypialnie miałaś nadzieję że po prostu śpi i Cie nie słyszy .  Szybkim krokiem podeszłaś do schodów potem szybko weszłaś po nich i udałaś się korytarzem do sypialni . Stanęłaś przed nią wziełaś kilka wdechów i weszłaś … To co tam zobaczyłaś nie było przyjemne , przyjemne ? To nie odpowiednie to co tam zobaczyłaś rozerwało Ci serce na małe kawałeczki . Ten gość którego kochałaś najmocniej jak umiałaś , tego chłopaka Twojego chłopaka o którym myślałaś że nigdy Cie nie zrani i zawsze będzie z Tobą .. Cholerna nadzieja , przecież bajki nie zdarzają się na co dzień ! Nie ważne . Tego chłopaka zobaczyłaś lub nakryłaś na jedno znacznej sytuacji … Tak zdradził Cię ! Zdradził ! Upokorzył ! Zniszczył od środka . Nie mogłaś się ruszyć z miejsca czułaś jak po Twoich policzkach spływają łzy , jak leci jedna po drugiej jak serce pęka a ręce trzęsą się . Nawet Cie nie zauważyli tak byli zajęci sobą . Miałaś dość nie wytrzymałaś wybiegłaś stamtąd trzaskając za sobą drzwiami domu . Nie wiedziałaś co teraz masz robić ? Co ? Nikogo nie masz ! Rodzice są jakieś 200 km stąd a Justin … Nie chciałaś go martwić ani nachodzić . Jest już prawie 17:00 nie chciałaś iść do domu tam wszystko przypomina jego .. Te zdjęcia i prezenty .. To za bardzo boli . Postanowiłaś pójść do parku tam zawsze siedziałaś gdy pokłóciłaś  się z kimś lub po prostu żeby zostać sama . Tam nikt nie przychodził ten park nie był  modny czy nowoczesny zwykły park z starą ławką jeziorkiem , polaną ze wspomnieniami . Tymi dobrymi i złymi . To Twoje miejsce .
Po około 20 minutach byłaś na miejscu . Siadłaś na polanę , tak jak myślałaś nikogo nie było Tylko ty i ten cholerny widok Twojego chłopka kogoś kogo kochałaś nad  życie za którego mogłabyś oddać życie ! Przecież byliście z sobą już 3 lata ! A on tak po prostu skreślił to wszystko co razem przeszliście ? Te dobre ale i te złe chwile . Wasz pierwszy pocałunek , randka , dzień w którym powiedział że Cie kocha ! To nic nie znaczyło ?! Miał być na zawsze ! Przecież obiecał ! Pieprzona obietnica którą złamał . A Ty głupia i naiwna myślałaś ze on Cie kocha  ! Ze nigdy ie zrani ! Że będzie zawsze .DLACZEGO TAK NIE JEST ? DLACZEGO ?!  Rozmyślałaś gdy nagle ktoś to przerwał . Odwróciłaś się i ujrzałaś …
I na koniec piosenka . Wercia ją zna . :D  ;33

Imagin o Jb . Część I. :D

Masz na imię Mara masz 19 lat mieszkasz w Atlancie tam też pracujesz dorywczo  , studiujesz i  uczęszczasz na zajęcia taneczne . Masz chłopaka Kris ‘a . Twoi rodzice są bogaci wiec opłacają Ci mieszkanie w najlepszej dzielnicy , Twoim sąsiadem jest na przykład Justin Bieber z którym się przyjaźnisz już od 4 lat . Kochasz go , ale jak przyjaciela .

* Rano *
 ‘ Już rano ‘ – Pomyślałaś i nie chętnie zwlekłaś się z łóżka . Szurając po podłodze doszłaś do łazienki gdzie wziełaś prysznic , umyłaś zęby , rozczesałaś włosy i ubrałaś się . Gotowa zeszłaś na dół gdzie zjadłaś śniadanie spakowałaś ostatnie książki do torby i ruszyłaś na studia .
‘ Na reszcie ‘ – pomyślałaś  opuszczając budynek szkoły . Na szczęście ostatni rok i koniec nauki . Właściwie ostatni tydzień bo tyle zostało do wakacji . Opuszczając budynek poczułaś wibracje w kieszeni zerknęłaś na na wyświetlacz ‘ Justin  <3 dzwoni  ‘ Kliknęłaś zieloną słuchawkę i już z nim rozmawiałaś .
* rozmowa *
- Hej . – Powiedział .
- Cześć . – Odpowiedziałaś .
- Masz jakieś plany na dziś ?
- W zasadzie to umówiłam się z Krisem . A co ?
- Nie nic … - Odpowiedział łamiącym się głosem .
- Ale jutro mam całą sobotę wolną.
- To świetnie ! – Odżył .
- Wpadnę po Ciebie z samego rana . A teraz już nie przeszkadzam pa .– Dodał .
- Oki . Pa .– Odpowiedziałaś i zakończyłaś połączenie.
        Po około 20 minutach doszłaś pod dom swojego chłopaka . Szczęśliwa , do teraz szczęśliwa zapukałaś do drzwi . Nikt nie otwierał więc szarpnęłaś za klamkę upewniają się że nikogo nie ma . Ku Twojemu zdziwieniu drzwi były otwarte . Zdziwiona i zaniepokojona postanowiłaś wejść do środka . I ...

My life , my world . Rozdział I . *.*

Masz na imię Natasha  masz 16 . Mieszkasz i uczysz się w Londynie , gdzie Twoi rodzice właściwie mama ..  Elizabeth pracuje .  Masz starszego brata Lucas ‘a . Twój brat ma 19 lat . Masz przyjaciółkę imieniem Louise . Przyjaźnisz się z nią od małego . Zawsze możesz się jej zwierzyć ze wszystkiego . Możesz na nią polegać .

* Środa *
Wstałaś tak jak co dziennie o  5:30 niestety . Autobus przyjeżdżał na przystanek o 7:00 a niestety do przystanku jest kawałek drogi . Zajmuje Ci to około 30 minut . Więc o 6:30 musisz wyjść . Niechętnie wstałaś z łóżka przeciągając się przy tym . Wolnym krokiem poszłaś do łazienki . Tam wziełaś prysznic , umyłaś zęby i rozczesałaś włosy i ubrałaś się . Kiedy skończyłaś zeszłaś na dół do kuchni . Zastałaś tam całą rodzinkę  włącznie z Lolą , czyli waszym pieskiem .
- Hej córuś ! – Powiedziała mama kiedy weszłam do pomieszczenia .
- Cześć mamo . – Odpowiedziałaś .
- Siema siostra – Powiedział Lucas .
- Cześć . – Powiedziałaś po czym podeszłaś i kucnęłaś do Loli i trochę się z nią pobawiłaś .
- No Natasha chodź jedz śniadanie bo się spóźnisz . – Powiedziała mama odrywając mnie od zabawy z pupilkiem .  Zjadłam śniadanie zarzuciłam plecak na ramiona i poszłam do szkoły żegnając się z rodziną .
* W szkole *
Stałam pod klasą z Louise , gdy nagle podeszła do nas Angelina i Taylor .
- Co tam dzieciaki ? – Dogryzła nam Taylor . Milczałyśmy . Nie chciałyśmy wdawać się z nimi w kłótnie . One są największymi plotkarami w szkole , każdemu dokuczają i mieszają z błotem tylko dlatego ze są bogate . Jednak one nie dawały za wygarnął bardzo chciały ZNOWU zmieszać nas z błotem .
- Ty dzieciak ! – Powiedziała machając mi ręką przed oczami . Milczałam . W końcu Taylor nie wytrzymała tego że ją ignorowałam i powiedziała coś co mnie kompletnie zabiło .
- Ty jeżeli myśleć że możesz mnie ignorować to się mylisz ! Myślisz że jesteś fajna i że każdy Cie lubi . Mylisz się ! – Krzyczała prosto w twarz .
- Nawet Twój ojciec uciekł od takiej brzyduli ! – To mnie zabiło … Nie wytrzymałam popłakałam się . Przecież to prawda ! Twój ojciec zostawił Ciebie brata i mamę jak miałaś 2 lata . Nie pamiętasz jak wygląda ale wierz ze pracuje jako manager jakiegoś boysbandu , ale jakiego nie wierz . Nie ważne . Nie chciał Cie znać to i ty go też nie chcesz .  Kiedy Taylor to powiedziała a potem stała dumna ze swoich słów uciekłam … Chciałam wrócić do domu . Biegłam korytarzem i nagle … 
Co dalej ? :D

Przepraszam . ;3

Hejciaa . <33 Przepraszam że mnie tyleee nie byłooo , ale wiecie poprawy i sprawy ' miłosne ' Z resztą to przez tą na dole ! To z nia na dworze sieeedzęę . xd Ale już jestem i mam nowy imagin . :D Będzie dużooo rozdziałów . :) Zaraz dodam pierwszy . :33

Rozdział 1 . *.*

Rozdział 1.

   Dziś ma przyjechać Eleanor i ten jej chłoptaś Lewis, Louis czy jak mu tam. Jeszcze nigdy go nie widziałam tak na żywo. Mamy oczywiście w domu nie ma. Od kiedy rozwiodła się z tatą i poznała Tom’a nie widzi świata poza nim, nie mówiąc już o mnie. Ale co tam. Niech sobie jest z nim szczęśliwa. Wyszłam z łóżka i poszłam do łazienki. Tam wzięłam prysznic , umyłam zęby , rozczesałam włosy pozostawiając je rozpuszczone . Następnie ubrałam to i zeszłam na dół .W kuchni nasypałam płatków do miseczki i zalałam je mlekiem. Do szklanki nalałam sobie soku grejpfrutowego. Podczas posiłku włączyłam radio. Znowu gadali o jakiś One Direction i o wydaniu ich drugiej płyty. Cały czas o nich nawijają. Nie lubię tych gości, ani ich nie znam. I chyba nie chcę poznać. Wyłączyłam odnośnik nie chcąc słuchać więcej o tym łaj direkszyn czy coś takiego .

     W salonie włączyłam telewizor i wpatrywałam się w jego ekran. Oglądałam akurat 4FunTV . Znowu oni . ‘ Jezuu czy świat opiera się tylko na nich ?! ‘ – Pomyślałaś zezłoszczona i przełączyłaś kanał . Teraz oglądałaś Eskę . Tu o nich nie mówili tylko puszczali Twoje ulubione piosenki . ‘ Nareszcie jakaś normalna stacja ‘ – Pomyślałaś Po piętnastu minutach zabrzmiał dzwonek do drzwi.

- Już idę ! – krzyknęłam wstając. Podeszłam do nich i otworzyłam je. Ukazał mi się obraz Eleanor,jakiejś dziewczyny  i piątki chłopaków.

- Hej siostrzyczko ! - przytuliła mnie.

- Cześć. – uśmiechnęłam się. – Wchodźcie. – Powiedziałam i gestem ręki zaprosiłam gości do środka .

Weszli wszyscy po kolei. Rozsiedli się w salonie. El podeszła do mnie z jakimś chłopakiem.

- Andrea to jest Louis, mój chłopak. Louis to jest Andrea, moja siostra.

- Miło mi. – podał mi dłoń.

- Mi również. – posłałam uśmiech. – A tamci to kto ? – wskazałam na bandę.

- Mój zespół. –Odpowiedział brunet .

- Jaki zespół ? – spytałam.

- One Direction. Nie znasz ich ? – zdziwiła się.

- Nie kojarzę... Zaraz, zaraz. To wy ostatnio wydaliście drugą płytę ?

- Tak. – odpowiedzieli chórem.

- Aha. Nadal was nie znam. – wytrzeszczyli oczy. Podszedł do mnie lokowaty chłopak. Nie powiem, bo był nawet ładny. Miał cudne zielone oczy i burzę loków na głowie . Podobali mi się tacy . Ale nie zmienia faktu ze to laluś .

- Jestem Harry. Harry Styles. – ukłonił się. Wszyscy się zaśmialiśmy.

- Styles. – powtórzyłam. – A gdzie masz styl ? Zostawiłeś w walizce ? – uśmiechnęłam się.

- Fajna jesteś. – stwierdził brunet. – Liam. – przedstawił się. – A to Zayn i Niall. A ta ślicznotka to Danielle, moja dziewczyna. – pocałował ją w usta. Skrzywiłam się. Nie lubiłam widoków całujących się par. Obrzydzał mnie i tyle. Może dlatego że nie miałam chłopaka ? Z resztą co z tego jestem samowystarczalna !

- Dobra. Już wszystkich znam. Zastanawia mnie tylko jedna rzecz... Co wy tu wszyscy robicie ?!

- Jak to co ? – odezwał się blondyn, chyba Niall. – Wszędzie jeździmy razem.

- Aha ? Jestem ciekawa, jak my się tu wszyscy pomieścimy. I co ze spaniem ?

- Ja jestem z Andreą ! – podbiegł do mnie lokowaty.

- O nie, nie, nie. Ja jestem sama. Nie będę spala w jednym łóżku z obcymi ludźmi.

- Przecież nas znasz. – powiedział ciemnowłosy.

- Tak. Od dziesięciu minut ! – krzyknęłam.

- No ale znasz. – odparł z bananem na twarzy Harry.

- Już się nie sprzeczajcie. Ja śpię z Louisem, Zayn z Niallem, Liam z Danielle, a Ty z Hazzą.

- Jeszcze czego ! Już wolę spać na kanapie.

- No to wszystko wyjaśnione. – skrzyżowałam ręce na piersiach.

     Chłopacy siedzieli na kanapie, a my dziewczyny na fotelach. Oglądaliśmy jakiś beznadziejny film.

- Gdzie jest toaleta ? – spytał Styles.

- Schodami do góry i pierwsze pomieszczenie po prawej. – odparłam.

- Dzięki. – wstał i poszedł na górę.

     Po dziesięciu minutach nadal go nie było, więc postanowiłam iść to sprawdzić. Gdy byłam na górze zauważyłam uchylone drzwi od mojego pokoju. Byłam niemal pewna, że je zamykałam. Cicho weszłam do niego. Na łóżku siedział Harry i przyglądał się jakiemuś zdjęciu.

- To chyba nie jest toaleta. – powiedziałam podchodząc do niego. Lekko drgnął.

- Wystraszyłaś mnie. – usiadłam obok.

- Przyglądasz się zdjęciu mojej rodziny ?

- Tak. Przepraszam. Już odkła... – przerwałam mu.

- Nic nie szkodzi. – rzekłam z uśmiechem patrząc w jego zielone tęczówki.

- Byliście szczęśliwą rodziną. – oznajmił. Westchnęłam.

- Tak, byliśmy. Ale to kiedyś.

- Co się takiego stało, że już nie jesteście ?

- Rodzice się rozwiedli. Ojciec mieszka z Spencerem, a ja z matką.

- Przykro mi.

- A. Nie mówmy o tym. – rozpogodziłam się. – Co Ty robisz w moim pokoju ? – spytałam kładąc ręce na biodra. Uśmiechnął się i zaśmiał.

- Sory. – rzekł z bananem na twarzy, odłożył zdjęcie i wyszedł z pokoju.

     Zeszliśmy na dół. Danielle przygotowywała coś w kuchni, a Niall wcinał batonika.

- Ej, to mój batonik ! – krzyknęłam na blondyna.

- Byłem głodny, a tylko to było pod ręką. – uśmiechnął się.

- Jest żarłokiem. – rzekł Liam.

- Ja przynajmniej nie boję się łyżeczek, ha !

- Teraz przegiąłeś.

- Hej ! Nie kłóćcie się. Oni tak zawsze ? – zapytałam.

- Tak. – odpowiedział Zayn.

- Grrr. – warknęłam.

- Dan, obiad będzie z czymś, co ma w sobie marchewki, prawda ? – wtrącił Lou.

- Jasne. – posłała ciepły uśmiech.

- Uwielbiam je. – skierował to do mnie i uniósł śmiesznie brwi. Zaśmiałam się.

     Po dwudziestu minutach posiłek był gotowy. Zasiedliśmy do stołu. Siedziałam pomiędzy Eleanor a Harrym.

- Chodzisz do szkoły, albo pracy, czy coś ? – zagadał Liam.

- Pracy. Pracuję jako kelnerka w „Milk Shake’u”.

- Aaaa... – rzekli chórem.

     Po obiedzie ktoś musiał pomyć. Wypadło na mnie. Wszyscy z kuchni się ulotnili prócz mnie i Stylesa.

- Nie dołączysz do nich ? – spytałam myjąc naczynia.

- Nie. – uśmiechnął się łobuzersko.

- A bo ?

- A bo wolę być tutaj.

- A bo ?

- A bo to. – podszedł to zlewu i zaczął robić to, co ja.

     Po pewnym czasie prysnął mnie wodą.

- Ni powinieneś tego robić. – zezłościłam się i zrobiłam to, co on mi. I tak zaczęła się „zabawa”.

- Dobra, dobra. Wygrałaś.

- No. Ze mną się nie zadziera. – powiedziałam uśmiechając się.

- Zapamiętam an przyszłość. – zaśmialiśmy się.

     Gdy skończyliśmy była godzina szesnasta. W domu zostałam tylko ja i Hazza. Usiedliśmy na kanapie i włączyliśmy film. Leciał właśnie bardzo romantyczny film. Uwielbiałam takie.

     Harry podczas „seansu”’ cały czas na mnie spoglądał. W końcu nie wytrzymałam.

- Co się tak patrzysz lokowaty ? – zapytałam.

- A co, spoglądać nie mogę ?

- Nie na mnie. – uśmiechnęłam się.

- Jesteś strasznie uparta.

- Wiem. – pokazałam mu język.

- Lubię takie. – uniósł śmiesznie brwi. Po chwili wybuchliśmy śmiechem.

- No, no. Napiszę to na twitterze.

- Ej ! szturchnął mnie.

- Przecież żartuję smerfie.

- No ja mam nadzieję. – udał obrażonego. Zaśmiałam się.

- Co Cię we mnie tak śmieszy ?

- Wszystko. Jesteś słodki, gdy się obrażasz.

- Dziękuję. – dał mi całusa w policzek.

- Nie pozwalaj sobie za dużo. – rzekłam.

- Sorry. Już nie będę. – podniósł ręce do góry jakby był aresztowany. Wybuchłam śmiechem.

     O dziewiętnastej wszyscy wrócili do domu. Niall oczywiście pobiegł do lodówki.

- Tylko nie wyjedz wszystkiego, bo na śniadanie nie będzie. – powiedział Zayn śmiejąc się.

- Dobra. – odparł niemal dławiąc się jedzeniem.

     Trochę posiedzieliśmy jeszcze i gadaliśmy. O dziesiątej każdy zrobił się zmęczony, więc wykąpaliśmy się.

- No, to idę na kanapę. – westchnęłam.

- Przestań, ja tam pójdę. – szepnął Harry.

- Serio ?

- Serio, serio. Dobranoc. – powiedział z szelmowskim uśmiechem.

- Dobranoc. – odrzekłam wchodząc do pokoju. Położyłam się na łóżku o zasnęłam z uśmiechem na twarzy.